Pamilyar na ang California bago ka pa man dumating: ang baybayin, ang mga daan, ang liwanag, ang mga kulay na tila dito lamang nabibilang. Para sa kampanyang ito, bahagyang inilipat sa ibang puwesto ang mga pamilyar na elementong iyon — ipinroyekto sa mga katawan, pinalaki, tinabas at nahuli sa dumaraang liwanag.
Sa ibang bahagi, saglit na nababasa bilang iisang materyal ang mukha ng bato at ang balikat, ang isang imposibleng kalangitan ay napagkakamalang isa na namang hapon, at ang isang mapa ay nag-aalok ng bawat direksyon maliban sa tinatahak.
Isang pamilyar na tanawin, inalis sa kanyang konteksto. Nagiging larawan ang baybayin bago muling maging isang lugar, mas malapit sa isang sample ng tela kaysa sa isang tanaw.
Nananatili ang mga damit sa loob ng mundo sa halip na hiwalay rito. Gumagalaw ang liwanag sa balat at tela, nagiging kulay ang trapiko, nagbabago ang salamin kasabay ng oras.
Sa loob ng ilang minuto, pati ang bundok ay suot ang pangalan.